ناندينا(Nandina domestica)

ناندینا بوته ای همیشه سبز است که حداکثر 2 متر ارتفاع می یابد و 1.5 متر نیز بر روی زمین فضا اشغال می‌کند. شاخه های مستقیم و بدون انشعاب آن از سطح زمین رویش می کنند. برگها که البته گاهی خزانپذیر نیز هستند در واقع نوعی برگ مرکب هستند که محور اصلی 100-50 سانتیمتر طول دارد و بر روی هر محور تعدادی برچه به طول 11-4 سانتیمتر طول و 3-1.5 عزض وجود دارد. برگهای جوان که در بهار در می‌آیند صورتی الی قرمز هستند و سپس سبز رنگ می شوند.

برگهای مسن نیز مجددا و قبل از ریزش قرمز الی ارغوانی رنگ می شوند.البته رنگ برگهای این گیاه با توجه به مکان کاشت و میزان دریافت نور مستقیم آفتاب تا حدودی متغیر است .  گلهای این گیاه سفید رنگ است و در اوایل تابستان به شکل خوشه ظاهر می شوند. میوه ها قرمز رنگ هستند و 10-5 میلیمتر قطر دارند که اواسط پاییز می رسند و در طی زمستان بر روی گیاه باقی مانده و زیبایی خاصی به گیاه می دهند.

نوع خاك: به خاکی با رطوبت متوسط و میانه و زهکش خوب نیاز دارد. ماندگاری آب در اطراف ریشه های این گیاه منجر به کاهش رشد گیاه و ریزش برگها و در نهایت پوسیدن ساقه های گیاه می شود..

شرايط محيطي مناسب براي رشد گياه:

بهتر است که خاک همواره مقداری از رطوبت را داشته باشد و هیچگاه خشک نشود.  این گیاه طیف گسترده ای از دما را از 23- درجه سانتیگراد تا 43 درجه سانتیگراد تحمل می کند.  این گیاه را میتوان در مکانهایی با نور کامل و مستقیم آفتاب تا مکانهای نیمه سایه کاشت کرد. البته برخی از ارقام مکانهای سایه را هم تحمل میکنند اما رشد خوبی نخواهند داشت.

تکثیر:

قلمه :این گیاه را می توان از طریق قلمه تکثیر کرد. قلمه را از ساقه هایی تهیه کنید که هنوز به شکل مستقیم رشد می کنند و خمیده نشده اند.

بذر: برای کاشت بذر نیز میتوان از بذرهای بالغ که قرمز رنگ شده اند استفاده کرد. هر میوه حاوی دو عدد بذر است..

پاجوش :به بیان دیگر تقسیم بوته روش دیگر تکثیر این گیاه است که میتوان آنرا بخصوص نمونه هایی است که بعد از گذشت چند سال بسیار انبوه شده اند بکاربرد.

هرس: به هرس منظم نیازی ندارد و فقط گاهی به منظور جلوگیری از انبوه شدن بیش از حد گیاه و یا شکل دهی به آن و همچنین قطع شاخه های آسیب دیده است. اگر به گیاهی برخورد کردید که مدتها هرس در مورد آن انجام نشده است و شاخسار بسیار انبوه شده است می توانید در حدود یک سوم کل حجم شاخسار را از گیاه جدا کنید اما این کار را به شکل متوالی و در مدت سه سال انجام دهید. بهترین زمان هرس این گیاه نیز در اواخر زمستان است.

كاربرد :غالبا  به صورت تك بوته در محوطه سازي پاركها  به كار برده مي شود و در پاييز وزمستان نماي زيبايي دارد كه از دور حالت آتش دارد.